ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

 

Σε απόσταση 32 χιλιομέτρων νοτιανατολικά του κέντρου της Θεσσαλονίκης, πρωτεύουσας της Μακεδονίας, βρίσκεται η Νέα Μηχανιώνα, παραλιακή κωμόπολη του Καλλικρατικού Δήμου Θερμαϊκού. Ο πληθυσμός της περιοχής ανέρχεται σε 10.000 περίπου κατοίκους. Στην Νέα Μηχανίωνα στεγάζονται δημόσιες υπηρεσίες, εγκαταστάσεις κοινωνικής μέριμνας, σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι κ.α. Στην περιοχή του Δήμου Μηχανιώνας υπάρχει και η μεγαλύτερη υποδομή ελλιμενισμού σκαφών μέσης και παράκτιας αλιείας της νοτιοανατολικής Μεσογείου αφού στην περιοχή ελλιμενίζονται καθημερινά 400 σκάφη διαφόρων τύπων.

 

Η παλιά Μηχανιώνα ήταν παράλια πόλη της Κυζικηνής χερσονήσου στη Προποντίδα. Οι κάτοικοι της Μηχανιώνας ασχολούνταν με τη γεωργία και την αλιεία, αναχώρησαν όμως οριστικά από την Πατρίδα, με ατμόπλοιο, στις 29 Αυγούστου 1922 μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Με την ανταλλαγή πληθυσμού που ακολούθησε έμειναν ένα μήνα στους Επιβάτες της Θράκης και από εκεί με ατμόπλοιο πάλι μεταφέρθηκαν στα Λουτρά Αιδηψού, όπου παρέμειναν μέχρι το τέλος Απριλίου του 1923. Στις 30 Απριλίου του 1923 αναχώρησαν οι περισσότεροι, μαζί με 42 οικογένειες από το Αυδήμι, και εγκαταστάθηκαν 1 Μαΐου στη θέση «Τουρμπαλί» που την ονόμασαν Νέα Μηχανιώνα για να θυμούνται τη Χαμένη Πατρίδα. Στη Νέα Μηχανιώνα εγκαταστάθηκαν και πρόσφυγες από άλλες περιοχές όπως το Καστέλι, την Κερασιά και το Αμπαρλί.

 

Η Νέα Μηχανιώνα συνδέεται άρρηκτα με την εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης, στην οποία οφείλει και την μεγάλη της φήμη. Μετά την φοβερή Μικρασιατική καταστροφή, οι ξεριζωμένοι Μηχανιώτες έφεραν μαζί τους, ό,τι ποιο ιερό είχαν, την «Θαυματουργή» όπως υποστηρίζουν, Εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, η οποία ήταν γι' αυτούς «βοηθός και προστάτης» στις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετώπισαν.

 

Η πρώτη εκκλησία κατασκευάστηκε στη Νέα Μηχανιώνα το 1927 και συμβόλιζε τη σύνδεση με τις πατρογονικές εστίες, δίνοντας και το στοιχείο της ιδιαίτερης θρησκευτικότητας των Μηχανιωτών προσφύγων, αποτελώντας παράλληλα και μια κοινή βάση για τη συγκρότηση της τοπικής κοινωνίας. Η εκκλησία με τη σημερινή της μορφή άρχισε να κατασκευάζεται τη δεκαετία του ΄70 και ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Σήμερα, στον ίδιο χώρο, υψώνεται μεγαλοπρεπής, Βυζαντινός Ναός, ο οποίος αποτελεί ένα σύγχρονο μνημείο ναΐκής αρχιτεκτονικής.